♪ Był królem w grze Five Card Stud ♪
♪ Gra nieznajomego opierała się na pięciu kartach studowych ♪
♪ Trudno go było pokonać ♪
♪ Wolę się bawić niż jeść ♪
♪ Pod warunkiem, że był to pięciokartowy stud ♪
♪ Kiedy grał, grał o krew ♪
♪ Kiedy to losowe, hazardowe mężczyzna powiedział: „Zajmij się nimi” ♪
♪ Lepiej uważaj ♪
♪ Postaw na szturchnięcie i zostawi cię spłukaną ♪
♪ Potem zrobi żart, podczas gdy on chytrze się uśmiecha ♪
♪ Potem mówił: „Dzisiaj wystarczy” ♪
♪ I odleciał jak wiatr ♪
♪ Stud był wszystkim, czym żył i oddychał ♪
♪ Od czasu do czasu kipiał ogień ♪
♪ Lubił jego dziewczyny i zabawę ♪
♪ Potem wstał i uciekł ♪
♪ Biegnij z powrotem do pięciu kart studowych ♪
♪ Nigdy nie grałem dwoma rękami tak samo ♪
♪ Mógłby cię blefować, blefować w ciemno ♪
♪ Można przysiąc, że to on wymyślił tę grę ♪
♪ Jak on kochał tego pięciokartowego studa ♪
(rozpryski wody)
♪ Życie dla niego było pięciokartowe ♪
♪ Kiedy grał, grał o krew ♪
♪ Był królem w grze Five Card Stud ♪
- Cztery.
Para gniazd.
Dwie siódemki.
Nic.
Zakład Jacka.
(żałosna muzyka)
- Dzwonić. - Graj o 15.
- Wychodzę.
- Dzwonić.
- Wychodzę.
- [Mężczyzna] Wyjdź.
- Biust.
Trzy.
Zginać.
Rozpraw mnie.
Wrócę na następną turę.
(nastrojowa, żałosna muzyka)
- Ta sama gra, Five Card Stud.
Ale kiedy mam do czynienia, lubię zaczynać od tego
wszystkie 52 karty.
Jest tylko jedna rzecz gorsza od oszusta.
To niezdarny oszust.
(słychać huk wystrzałów) (nakręcająca muzyka orkiestrowa)
- Zatrzymaj pieniądze, po prostu daj mi konia
i jestem w drodze.
- Dostaniesz konia i zapach liny.
- Nie, hej, hej!
(trzymający w napięciu muzyka orkiestrowa, cd.)
- Co się stało?
Kto strzelał?
- Wygląda na to, że się odwróciło na wiszącą imprezę.
- Kto kogo trzyma?
- Przyłapali nowego na oszukiwaniu.
- Wykopujesz cynę z miasta,
nie zlinczujesz go.
(nakręcająca muzyka orkiestrowa) (konie galopują)
(trzymający w napięciu muzyka orkiestrowa, cd.)
Jak myślisz, co do cholery robisz?
(rozpryski wody)
(słychać huk wystrzałów)
(napięta muzyka)
(pianie koguta)
(pukanie) - Hej, George!
Obudź się i wyjdź stąd.
Połóż się spokojnie, chłopcze.
Pospiesz się!
Zabierz go do jego pokoju i daj mi znać
gdyby czegoś potrzebował, poza mózgiem.
- Hej, dlaczego ich nie słyszałeś
kiedy mnie tam wyrzucili?
- Czasami śpię całkiem nieźle.
- Nie masz pytań odnośnie ostatniej nocy?
- Wiedziałem, co się stanie.
I tak się stało.
( rżenie konia )
Patrzeć.
- To nie było tylko pięciu mężczyzn więcej, byli tłumem.
Nie mogłem ich powstrzymać.
Próbowałem.
- Wierzę ci.
- Kiedy hazardzista pozwala swojemu gra kończy się zabójstwem,
niedługo nie będzie miał żadnego meczu.
(drzwi otwierają się)
- Wiesz coś na ten temat?
A co z tobą?
(George odchrząkuje)
Czy na dole był mecz?
po tym jak zamknąłem wczoraj wieczorem?
(szyderczo)
Cóż, może masz rację.
Czego nie wiem, nie mogę przysiąc.
(rżenie konia)
(drzwi zamykają się)
- Wiesz że ją...
Zawsze chciałem wpaść do tej szklanki, żeby się dowiedzieć
jaka była twoja karta zakryta.
- Jak myślisz, co to było?
- As karo.
Myślę, że miałeś pokera królewskiego.
- Podobnie zrobił drugi gracz, ale spasował.
Więc nigdy się nie dowiedział.
- Uh, dokąd zmierzasz?
- Gdziekolwiek.
Żebym mógł to zdobyć miejsce z tyłu mnie.
Ale najpierw muszę przekazać wiadomość.
Skończyłeś się dla mnie pakować?
- W porządku.
(nastrojowa muzyka)
- Dzień dobry, panie Evers. - Miło cię widzieć, Van.
- Kamienny, Mace.
Jak się czujesz?
- Nigdy lepiej.
- Ten sam.
Jak się masz?
- Zapytałbym, czy przyszedłeś z wizytą mnie, chyba że wiem lepiej.
Moja córka jest w domu.
Idź w górę.
- Dzięki.
- Więc co robisz na słońcu?
Jesteś mężczyzną, który śpi cały dzień.
- Musiałem wstać wcześnie, żeby się wziąć w garść.
- Pakiet?
- Mhm.
- Ty też zawsze wychodzę lub wracam.
A teraz kiedy to zrobisz zamierzasz pozostać na miejscu?
- [Van] Ludzie, którzy zostają nie mam dokąd pójść
i chcę zobaczyć twojego brata.
Gdzie on jest?
- Cóż, jeśli chcesz pożegnaj się jeszcze raz, powiedz to.
- Do widzenia.
- A teraz powiedz to tak, jak należy.
- W porządku.
Tam.
- To był jeden wymęczony, bezlitosny pocałunek.
Jak to było?
- Dobra, ale zmarnowałeś to.
Bo nie sądzę, że jestem wracam tym razem.
- To nie było zmarnowane.
Podobało ci się.
I wrócisz.
- Nora, wiesz kim jesteś?
Najgłupsza rzecz na świecie,
dobra kobieta.
- Co w tym głupiego?
- Dobra kobieta ma sposób na odpychanie się
przeciwko mężczyźnie
dopóki nie zapomni, że ona jest dobrą kobietą.
Potem spodziewa się, że wyjdzie za mąż.
- Jak inaczej mogłaby skończyć?
- Ze mną mogłaby skończyć zbierać siano
z tyłu sukni.
- Chcesz się założyć?
- Teraz grasz na moich lepszych instynktach
i nie mam żadnego.
Po prostu mam instynkt.
- Nick!
Nick, Van chce cię widzieć.
- Oto jestem.
Jak wyglądam?
- Stąd, mniej więcej w prawo.
- No, wy dwoje byliście walczą ze sobą od lat!
Jaki masz powód tym razem?
- Nie potrzebujemy powodu.
- Mam jednego.
Nie lubię go.
(rżenie konia)
- Dużo myślisz o tym graczu w karty?
- Po prostu cały czas.
- Wielki błąd, dostajesz związał się z hazardzistą.
- Grasz razem z nim.
- Ale nie na życie!
- Czym się zajmujesz, usiądź
i czekać, aż będziesz właścicielem rancza?
- Tylko połowa.
Druga połowa trafi do Ciebie.
Chciałem ci tylko dać mała braterska rada.
- Nie martwisz się o mnie!
Martwisz się o siebie!
Gdyby Van był moim mężem, nie mogłeś go uruchomić
sposób w jaki mnie prowadzisz.
Pobiegłby tobą.
- Nikt inny nie będzie mnie prowadził.
Miałem tego dość to od starca.
- Mógłbyś się lepiej dogadać z tatą, jeśli spróbujesz.
I z Vanem i wszystkimi!
- (wzdycha) Dlaczego nie spróbuj się ze mną dogadać?
- Cześć, Van.
- Marszałek.
Coś nowego w temacie?
- Och, nie ma na czym kogokolwiek powiesić.
Fella był nowy w mieście.
Nawet nie podmieniłem jego imienia.
- Co zrobić w takiej sytuacji?
- Pochowaj człowieka, ale pamiętaj o nim.
Wyjeżdżasz do Denver.
Być tam długo?
- To zależy od Denver. - W porządku, ludzie.
Wszyscy za Denver.
- Dlaczego idziesz?
- Cóż, w moim biznesie, musisz podążać za grą.
Tak długo.
- [Mężczyzna] W porządku, Charlie.
- [Charlie] Gertruda, tak!
(wszyscy rozmawiają)
- Para piątek.
Dziewięć.
Zakład na piątki.
- Obstawiasz 10? - Z tego co przeczytałem
w gazetach tak to wygląda za wcześnie opuściłeś Rincon.
- Nie wiem.
Ten złoty strajk, który tam zrobili,
zmienia niczego w cholernie niewiele.
- Będziesz tęsknił wszystkie te łatwe wybory.
- Nie ma łatwych wyborów
dopóki nie wydobędą go z ziemi.
Nie ma łatwych wyborów w Denver też.
(nastrojowa muzyka)
- Proszę pani.
- Mam.
- Fred.
Jest tylko jeden rodzaj ludzie, których nie lubię. Nieznajomi.
- Och, to nie jest obcy.
To jest postęp.
- Jasne.
Mówią mi, że przynosi w długim mahoniowym barze.
Naprawdę długie!
Kiedy przód się pojawi tutaj, tył będzie
nadal będę w St. Louis.
- Możesz przegrać niektórzy z Twoich klientów.
- (szydzi) Ci, którymi byłem dostać, równie szybko bym przegrał.
Nieważne, co się stanie tam moje miejsce pozostaje takie samo.
Dobry trunek, kilka kart gry i żadnych dziewczyn.
- Możesz stracić wszystkich swoich klientów.
- W takim razie do diabła z klientami!
(wszyscy rozmawiają)
(wystrzał z broni)
- Nazywam się Jonathan Rudd.
Pochodzę z domu Bożego, niedaleko
tutaj, na ulicy.
Dom jest teraz otwarty i jest gotowy do użycia.
Tam usłyszysz słowo Boże.
- Cóż, jeśli tylko ma jeden, wtedy tam będę.
(wszyscy się śmieją)
- Rozpoczną się pierwsze usługi w niedzielę rano o dziewiątej rano
Wszyscy jesteście zaproszeni uczęszczać: pijany, trzeźwy,
wielcy grzesznicy, mali grzesznicy,
czyste i nieumyte,
wielu z was, którzy przyjdziecie się szydzić,
i nieliczni, którzy przychodzą się modlić.
- [Mężczyzna] Możesz na mnie liczyć, pastorze.
Jestem najbrudniejszy, najbardziej pijany,
najbardziej grzeszny facet, jakiego Pan kiedykolwiek widział!
(wszyscy się śmieją)
- Będzie dla ciebie miejsce.
Było miejsce dla Judasza.
Proszę pani.
- Umowa. - Kim jest Judasz?
- [Man] Ach, zacznijmy grę.
♪ Och, przyjdź, grzeszniku, przyjdź, jest miejsce dla ciebie ♪
♪ Słuchaj, to dom Boga ♪
♪ Och, przyjdź, szukamy zbawienia wolni ♪
♪ Słuchaj, to dom Boga ♪
♪ Och, przyjdź i odpocznij, przyjdź i odpocznij ♪
♪ Ciężki, obciążony, przytłoczony poczuciem winy ♪
♪ Och, przyjdź i odpocznij, przyjdź i odpocznij ♪
♪ Słuchaj, to dom Boga ♪
♪ Amen ♪
- No cóż, widzę, że dom Boży jest dziś pełny.
Ale nie chwalę się zapoczątkowanie jakiegokolwiek odrodzenia religijnego.
Przyszedłeś tu z ciekawość, większość z Was.
A twoja ciekawość była głównie wniesione przez pana Colta.
Gdybym nie strzelił z tej broni, nie byłoby tu nikogo oprócz mnie
i pies.
Zanim przybyłem do tego miasta, nie było nikogo oprócz psa.
Wyglądało na to, że wy nie myślę, że potrzebowałeś kościoła,
po prostu duża buda dla psa.
Ale jestem tu, żeby ci powiedzieć,
potrzebujesz modlitwy umieść coś strasznego.
A chcesz wiedzieć dlaczego?
Powiem ci dlaczego.
Ponieważ masz ochotę na piekło!
Pan uznał to za stosowne posypać złotem tę ziemię
i człowiek w swojej chciwości jest zamieniając raj w chlew.
W dzień się poci szczypta żółtego pyłu,
a w nocy marnuje go na żądzę.
Ale nie uciekajmy obwiniając nasze grzechy na złocie.
Grzech był tu od dawna zanim odnaleziono złoto.
Jakiś czas temu powieszono mężczyznę
z żadnego powodu, który kiedykolwiek wyszedł na jaw.
Ani jego mordercy nigdy nie byli znalezione i spisane w księdze.
Chodzą po ulicach tak samo wolni jak ty i ja.
Ale ich twórca wie, kim są.
On wie, kim oni są!
Nie mogą uciec przed swoim stwórcą
i on ich ukarze!
Dlatego mówię wam: poprawcie swoje postępowanie.
Twoje stopy już są na ścieżce w dół.
Zatrzymywać się!
Zanim pożrą cię ognie poniżej.
Amen.
- [Zgromadzenie] Amen.
- Niech Bóg błogosławi was wszystkich.
- Uważasz, że jesteś sumieniem tego miasta, panie Rudd?
- Cóż, przydałby się jeden.
- Ktoś cię wybrał?
- Bóg.
I pan Colt.
Imię Samuel.
Coś w rodzaju biblijnego, prawda?
- Oh.
Pan Colt głosuje na wiele osób.
Wiele z nich również odrzuca.
- Zapominasz o Bogu.
- Dlaczego nie pozwolicie Bogu działać samodzielnie?
- Ja go tylko zastępuję
dopóki nie dotrze do Rincon.
- Dobrze,
jeśli któreś z was potrzebuje jakiejkolwiek pomocy, zadzwoń do mnie.
Nicka Eversa.
- Och!
Spotkajmy się tu za godzinę, Stony, i rozłóż te napoje.
- Tak proszę pani.
- Nora.
- Dzień dobry, panie Hurley.
Pasek od uzdy się zepsuł wczoraj do domu z kościoła.
Tata to załatał, ale myślę lepiej załóż nowy.
- Zaraz ci to naprawię.
- Dzięki.
Wrócę po zakończeniu handlu.
Panie Hurley, co pan o tym myśli
wczorajszego nowego kaznodziei?
- Dużo więcej niż on ma w tym mieście.
Może ten człowiek ma rację.
(zła muzyka orkiestrowa)
(rżenie konia)
- Fred Carson musi być dotrzymuj godzin pracy banku.
- Bankierzy nie odchodzą otwierają się drzwi wejściowe.
Musi być w magazynie.
Pójdę zobaczyć.
(złowroga muzyka orkiestrowa, cd.)
(nakręcająca muzyka orkiestrowa)
(dudnienie kosza)
Trzymaj się z daleka!
Idę po pomoc!
Jerzy!
Jerzy, chodź!
Fred został ranny!
(kobieta krzyczy)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa, cd.)
- Co to do cholery jest? - Kamienny!
Wygląda na to, że miał wypadek.
- To nie przypadek.
Został uduszony.
(wszyscy rozmawiają)
- Jerzy!
Usiądź.
- To prosto z potoku Rincon.
- Zabawna rzecz ze złotem.
To nie wygląda na złoto dopóki nie zaczną to być pieniądze.
- Czytałeś o Rinconie?
- Papier jest tego pełen.
Jeśli to nie strajk,
to istota Freda Carsona utonął w beczce po mące.
- Już jutro przeczytacie o Stony Burl.
- A co ze Stonym Burlem?
- Ktoś dał Stony nowy sznurkowy krawat,
tyle że był zrobiony z kolców drutem i zawiązać trochę ciasno.
- To było trochę niezdrowe impreza karciana, na którą się wybierałem.
- (chichocze) Trzej mężczyźni nie żyją,
aż do teraz.
- Aż do teraz?
- Dla mnie to wygląda ktoś chce zabić każdego człowieka
na tej imprezie.
To dla ciebie naprawdę dobry powód
trzymać się z daleka od Rincon,
jeśli zastanawiasz się nad powrotem.
- To właśnie przyjdź 100 mil, żeby mi powiedzieć?
- Doszedłbym dalej.
- Dzięki.
Ale tej nocy, kiedy tam byłem wyrzucony na ulicę,
nigdy się nie obudziłeś.
- Już się obudziłem.
- Nie śpij.
W porządku, kiedy zaczynamy z powrotem?
- Z powrotem?
Wydaje mi się, że jesteś taki, który powinien się obudzić.
- Słuchaj, jeśli ktoś ma ochotę zabiję cię, nie możesz siedzieć bezczynnie
i pozwól mu wybrać czas.
Ty pojedziesz do Rincon, on to zrobi nawet wybierz miejsce.
Gdzie indziej, nie będę wiedział kim on jest, dopóki mnie nie zacznie szukać.
- W Rincon też go nie poznasz.
Nie będzie nosił znaku, wiesz?
- Nie, ale to zrobię.
A potem może zrobić jeden zły ruch.
- Dobrze,
Myślę, że mężczyzna musi być cholerny głupiec raz na jakiś czas.
To dowód, że on wciąż żyje, prawda?
(wszyscy rozmawiają)
och!
- Widziałem już strajki i wszystkie są takie same.
Zjadają całe miasto żywy, zupełnie jak wąż.
Ale zanim pójdę do mamy, Posprzątam.
- Z tego co słyszę, tam na górze ulicy,
to jest na to miejsce.
(nastrojowa muzyka)
To twój bagaż, proszę pana?
Myślisz, że znajdziesz mi pokój?
- Mama myślała, że ​​wrócisz.
Nadal masz swój stary pokój.
- Van!
- Zabierz torbę do pokoju, dobrze, George?
Słyszałem o Fredzie Carsonie.
To nie było łatwe, idziesz do tego magazynu.
- Wyjście było najtrudniejszą częścią.
A teraz Stony Burl.
Wszyscy są zdenerwowani, nawet mój ojciec.
Jest tam teraz i się rozbiera nagroda dla mordercy Stony'ego,
tak jak zrobił to dla Freda Carsona.
Nie pozwala mi nigdzie iść samej.
I spójrz, co każe mi nieść.
Cóż, to pewna rzecz nikogo nie zabijesz.
Nie, chyba że jesteś tak blisko.
- Cieszę się, że wróciłeś, tylko Van
nie nauczyłeś się zbyt wiele w Denver.
Fakt, o niektórych zapomniałeś.
Potrzebujesz golenia.
- Jechałem w tę stronę.
- Nie na jej miejscu!
Prędzej sam cię ogolę.
- Zdarza się, że też potrzebuję kąpieli.
- Nie mogę ci pomóc.
- Wyślę ogłoszenia.
- Dziękuję, Al.
Witaj, Van. - Panie Evers.
- Co myślisz o tym co robią
do nas tutaj?
- Co kto robi?
- Właśnie założyłem kolejny 1000 dolarów, żeby się dowiedzieć.
Nie wiem.
- Cóż, kiedy zobaczysz Nicka,
powiesz mu, że będę? u Mamy Malone dziś wieczorem?
Jeśli będzie chciał wejść,
mógłby przyprowadzić kilku dobrych graczy w karty.
Będzie wiedział kto.
- Zrobię to.
(przyjemna muzyka)
(Dźwięki dzwonków)
(nastrojowa muzyka)
(kontynuacja nastrojowej muzyki)
- Myślałem, że to zakład fryzjerski.
- Cóż, co zmieniłeś zdanie?
- Zrobiłeś.
- Zmień to z powrotem.
To jest zakład fryzjerski i jestem jego właścicielem.
- Przydałoby mi się ogolić.
(Dźwięki dzwonków)
Gdybym miał cię za jeden dzwonek, co dostanę za dwoje?
- Fryzjer strzyżący brodę.
Hazel, ten pan chce się ogolić.
- Tak, panno Langford.
- Sam się kiedyś goliłeś?
- Och, mniej więcej raz na tysiąc twarzy.
- Chyba moja twarz to zły numer.
- Dzień dobry, panno Langford.
- Popołudnie, dziewczyny.
(wszyscy rozmawiają)
- „Różne, 20 dolarów”.
Co jest różne?
- Coś, o co nie prosiłeś.
- Wiele osób o to prosi?
- Dobrze się sprzedaje.
- Dziękuję Panu.
(dramatyczna muzyka fortepianowa)
- Cóż, mieliśmy siedmiu ludzi gra w pokera tutaj jedną noc.
Przerodziło się to w imprezę linczową.
Teraz troje z nas nie żyje.
Właśnie o tym tu jesteśmy, żeby porozmawiać,
ta trójka i my czterej.
- Zależy mi tylko na jednym z czterech żywych
i to jestem ja.
- Dbam o zmarłych.
Nigdy nie powinno być powieszenia.
Fred Carson był moim przyjacielem
i mogłem nawet znieść Stony Burl.
Jednak trudno cię znieść.
- Zbyt łatwo krwawisz, Joe.
Człowiek, który został powieszony, był oszustem karcianym.
Stony Burl był podłym pijakiem.
Fred Carson, zapłacono mu za rękę
za każdym razem, gdy ważył funt czegokolwiek.
- Pierwszą rzeczą, która wychodzi, jest to że ktokolwiek przy tym stole
mógłby dokonywać tych zabójstw.
- Cóż, teraz nie jesteś pijany, więc musisz być szalony.
- Oj, zamknij się!
Jak dotarłeś tam, gdzie dotarłeś?
- No cóż, jeśli chodzi o ten lincz,
można to nazwać partnerstwem,
partnerstwo w zabójstwie.
Teraz wszyscy siedzą, zacznij swędzić tych partnerów.
Potem patrzą na siebie i zastanawiają się
kto pierwszy pęknie.
- Po co ktoś miałby pękać?
To też byłaby jego kryjówka.
- Zamieniłby się.
Zamieniłby swoje życie za wszystkie inne.
- Oh.
Gdybym pomyślał, że ktoś by to zrobił, Sama bym się go pozbyła.
- Pewnie, że tak.
Ty też.
Nawet ty.
Właśnie o tym mówiłem.
- Van tutaj, on nie uwierz w to wszystko.
On po prostu miesza sprawę, zobacz, co unosi się na górę.
Powiedziałbym, że Fred i Stony został zabity przez osobę z zewnątrz,
jakiś facet, który się wstawił żeby wyrównać rachunki za to powieszenie.
- Masz na to jakiś dowód, Nick?
- Tak troszeczkę.
Pewnego dnia zdarzyło mi się być na cmentarzu
i wiesz, co widziałem w Stranger’s Corner?
Świeże kwiaty na grobie tej karty oszukują.
Kto by teraz zrobił coś takiego?
- Jasne, że nie ja.
- Nikt by tego nie zrobił, tylko ktoś z zewnątrz.
- Cóż, w takim razie traktuj to w ten sposób.
Ale ten outsider, ten zbieracz kwiatów,
jak się dowiedział, że Fred i Stony
byłeś na imprezie linczowej?
- Cóż, jest tylko jeden sposób, w jaki mógł się tego dowiedzieć.
Od kogoś, kto wiedział.
- Ten ktoś, jak on to zrobił zgadnij do jakiego obcego się udać?
- Może trochę zrobił obliczanie i śledzenie,
tak jak to zrobiłem z kwiatami.
Tak, tylko lepiej.
Może nawet widział tego mężczyznę
kiedy złożył kwiaty na grobie.
- Musimy ratować nasze szyje.
W tej chwili bym nie dał dwa bity dla całej czwórki.
- Wszystko, co wiem, to to, że wiem mniej niż wtedy, gdy tu przychodzę.
- Chodź, Maciek!
(nastrojowa muzyka)
- Nie wiem dlaczego, ale Przykro mi, że wróciłeś.
- Myślałem, że jesteśmy przyjaciółmi.
- Dlatego przepraszam.
Gdzie idziesz?
- Kiedy byłem młodszy, A golenie trwało znacznie dłużej.
(zła muzyka orkiestrowa)
(świst wiatru)
Wieczór, proszę pani.
- To miejsce jest zamknięte.
- Był zamknięty.
Właśnie je otworzyłeś.
- Jest druga w nocy i dziewczyny poszły.
- Nie wszyscy.
Odpowiadasz na jeden dzwonek?
- Nie jestem jedną z dziewcząt, panie Morgan.
- Ty znasz moje imię.
Spotkaliśmy się gdzieś wcześniej?
Bez szans.
Pamiętałbym.
- Jesteś bardzo dzielny jak na drugą w nocy,
ale nie jestem jedną z dziewcząt,
i nie golę się, zwłaszcza o tej godzinie.
- A co powiesz na tę jedną twarz na tysiąc?
- Ostatni mężczyzna, którego lubiłem minęły trzy lata.
- To długi czas.
Chcesz mi o nim opowiedzieć?
- Co mam do powiedzenia?
Był mężczyzną.
- No, dalej.
- To wystarczyło, panie Morgan.
Był mężczyzną.
- Jak dowiedziałeś się kim jestem?
- zapytałem. - Dlaczego?
- Chciałem wiedzieć kim jesteś.
- To samo pytanie.
Dlaczego?
- Pytasz mnie strasznie dużo pytań.
- Nieczęsto słyszę prawdę.
Nadal czekam na odpowiedź.
Dlaczego dowiedziałeś się kim jestem?
- Jesteś mężczyzną, co nie jest żadną rekomendacją.
A ty jesteś hazardzistą, czyli mniej.
I ty też myślisz, że jesteś o najlepszym hazardzie
na świecie,
i to wcale nie jest rekomendacja.
Ale tak jak powiedziałeś,
trzy lata to długo czas, bardzo długi czas.
- To nie jest wystarczająco dobre.
- W porządku.
Lubię cię.
- Tak jest lepiej.
- Czasem prawdę to czyny, a nie słowa.
- Działać.
(wycie wiatru)
(brzęk metalu) (nakręcająca muzyka orkiestrowa)
- To miasto jest jakie jest, to mogło sprowadzić kłopoty.
- [Van] Zapobiegł temu.
- Gdybym był takim mężczyzną jak ty wygląda na to, że się martwię,
byłbyś za późno.
Nazywam się Jonathan Rudd.
To mój kościół na końcu ulicy.
- Van Morgana.
Dość późno jak na kaznodzieję być poza domem, prawda?
- Nie trzymamy godzin, panie Morgan.
Ani pan Poe.
Właśnie stamtąd przyszedłem.
- Alkohol jest lepszy u Mamy Malone's.
- Próbowałem w obu miejscach i wierzę, że masz rację.
Ale nie chodzę tam dla alkoholu.
Idę i próbuję odciągnąć ludzi od tego.
Przynajmniej w niedzielne poranki.
(Dźwięki dzwonków)
(trzaskanie drzwiami)
Wiatr musiał wyważyć drzwi.
(dzwonek dzwoni)
(nakręcająca muzyka orkiestrowa)
(dzwonek dzwoni)
- Hej ty!
Chodź tu!
Podaj mi rękę, szybko!
Pospiesz się!
- Zetnij go.
(dzwonek dzwoni)
(trzymający w napięciu muzyka orkiestrowa, cd.)
- [Van] To Mace.
- Czego chcesz, tato?
- Och, chyba napiję się kawy.
Dziękuję.
- Myślę, że to wszystko, co będę miał.
Nienawidzę pogrzebów.
Kto chciałby zabić Mace’a Jonesa?
- Prawie każdy, kto go kiedykolwiek znał.
- Nick, do czego by to doprowadziło sprawiają, że tracisz apetyt?
- Brzuch. (śmiech)
- Czasami wydaje się, że nie jesteś do końca człowiekiem.
Raczej tak, jakbyś został stworzony w fabryce czy coś.
- Gdyby mnie stworzyła maszyna,
potem ci się udało i uruchomiłeś!
- Przestań!
Obydwoje z was.
Tylko raz!
- A teraz do grzechu morderstwa,
musimy dodać grzech świętokradztwa.
Odkąd przybyłem do tego miasta,
Miałem smutne mnóstwo występów
pochówek trzech mężczyzn, którzy zginęli brutalnie.
Za rękę, która zabiła Fred Carson i Stony Burl,
Prosiłam Pana o miłosierdzie i przebaczenie.
Ale za bezgraniczne zło o tym, który zabił Mace'a Jonesa,
Proszę o bezgraniczną karę.
Bo odebrał człowiekowi życie w domu Bożym.
Módlmy się więc,
które Niebo otrzyma dusza Mace'a Jonesa,
i że dusza jego zabójcy wędrować w ciemności na zawsze.
Wszyscy ludzie są grzeszni, O Panie i Ty, który jesteś sprawiedliwy,
Modlę się, abyście wzięli pod uwagę każdy wynik
przeciwko zmarłemu Mace’owi Jonesowi jako wyrównany.
Uderz to w Twoje książki i daj mu spać.
Amen.
- Amen.
Nie słyszałem, jak się modliłeś, Mały George.
- Ty też nigdy tego nie zrobisz.
Nie wierzę w to.
(napięta muzyka orkiestrowa)
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- Hej, George.
Van zwołał ostatnie spotkanie.
Dzwonię do tego
póki jeszcze są niektórzy z nas wyszli na spotkanie.
- Zapłaciliśmy za to powieszenie trzy razy.
Ile czasu wystarczy?
- Tak, zapłaciliśmy za to trzy razy, OK.
Ale ktoś zauważył jak?
Trzy razy przez jakiś rodzaj uduszenia.
Stony dostał to za pomocą skrętu drutu.
Fred się udusił.
Mace złapał linę.
Cała trójka uduszona!
Co przywodzi na myśl co?
Sposób, w jaki umarł oszust karciany.
Mówię to, co mówiłem wcześniej.
To dzieło niektórych outsider próbujący wyrównać rachunki
za to oszustwo karciane
i jakiś insider, który próbuje powiedz mu, komu to przypiąć.
Nie wiem dlaczego wcześniej mnie to nie uderzyło,
ale teraz cholernie mnie to uderza.
Szukaliśmy ten człowiek, który mówił.
Jedynym problemem jest to, nigdy nie spoglądaliśmy w górę
ze stołu karcianego.
Cóż, teraz patrzę w górę.
- I prosto na mnie, co?
- Jeśli George miałby mówić,
mówiłby o tym dużo wcześniej
i do marszałka.
- Mówił gdzie to by zrobiło najwięcej dobrego,
gdzie nie myślał przyłapalibyśmy go na tym.
- Dlaczego?
Co dobrego by to dało, George?
- Myślisz, że George cię lubi, Joe?
Hmm.
Nie lubi nikogo.
Mówię, że to ty znalazłeś tego człowieka
i opowiedziałem mu o grze w karty.
A teraz powiedz nam, kim on jest.
- Nie mam pożytku z linczerów.
Powinni dostać to samo rzecz, którą rozdają.
I gdybym potrzebował zabójstwa zrobione, sam bym to zrobił.
Ale w jednym masz rację.
Nie piszę do większości ludzi,
najmniej dla ciebie.
- Dlaczego ty!
(łopata uderza)
(Nick chrząka)
(rozbicie garnka)
(dudnienie drewna)
(Nick chrząka)
(oboje chrząkają)
- Oto właściwe miejsce na przystanek.
Nie wiem, czy Nick ma prosto z ciebie, czy nie,
ale lepiej usiądź ze swoim od teraz z powrotem do ściany.
- A Van lepiej usiądź tuż obok niego,
bo jeśli mylę się co do George'a,
Być może mam co do niego rację.
(zła muzyka orkiestrowa)
- Każdy powinien kogoś, kto się pożegna,
nawet ty, Mace.
(ponura muzyka orkiestrowa)
(drzwi zamykają się)
(zbliżają się kroki)
To kazanie dzisiejszego ranka na temat Mace’a Jonesa,
trochę to dla ciebie trudne, że a w waszym kościele zamordowano człowieka.
- Mój Kościół?
Nie jestem jego właścicielem.
Po prostu opiekuję się tym miejscem.
- W noc, w którą znaleziono Mace'a,
jak długo między twoim wyjściem
że dzwonek zaczął dzwonić?
- Powiedziałem to wszystko marszałkowi Danie.
Dlaczego go nie zapytasz?
- [Van] Chciałbym to usłyszeć od ciebie.
- Cóż, poszedłem do Poe, co powiedziałem.
Widziałem cię w drodze powrotnej.
Nie było mnie... może godzinę.
- Nawet jeśli rozmawiałeś niektórym zajmuje to godzinę
dostać się do Poe i z powrotem?
To tylko 100 metrów.
- Załóżmy, że ci to powiedziałem Lubię spacerować nocą?
Załóżmy, że ci to powiedziałem to właśnie robiłem
przez część tej godziny?
Uwierzysz mi?
- Nie ma powodu, żeby tego nie robić.
- Cieszę się, że wierzysz mi na słowo,
bo właśnie to robiłem.
- Jaki byłby to mężczyzna morduje w kościele?
Powiedziałbym, że tego rodzaju nie wierzy w Boga.
Taki, którego Bóg się nie boi.
Cóż, żaden zabójca nie boi się Boga, panie Rudd,
w kościele, w alejce lub za skałą.
Uważaj na to, kochanie.
(wystrzał z broni)
Lewa ręka.
(słychać strzały)
- Broń!
Mężczyźni mówią o nich, jakby były kobietami.
„Jest piękna” – mówią.
Co jest pięknego w broni?
- Cóż, jeśli zamierzałbyś załatwić mężczyznę,
jakiego rodzaju broni byś użył?
- To nie byłaby broń.
- Założę się, że nie.
(wystrzał z broni)
Gdyby nas ścigał, bylibyśmy martwi.
– „Bezbożni uciekają tam, gdzie nikt nie goni”.
- Ale sprawiedliwi tego nie robią uciekajcie, stoją jak lew.
- Tak proszę pani.
To tyle, jeśli chodzi o właściwy cytat.
Skąd dowiedziałeś się tak wiele o Biblii?
- Gdzie uczyłby się kaznodzieja jak tak strzelać?
- Każdy kaznodzieja był kiedyś kimś innym
zanim został kaznodzieją, wiesz.
(słychać strzały)
- Wiesz, jestem trochę zmęczony strzelaniem.
na puszkach i butelkach.
Zostało nam jeszcze trochę nabojów.
- I na pewno tego nie zrobimy strzelamy do siebie, prawda?
Może...
(pociski odbijają się głośno)
- Cóż, sześć z sześciu.
Nie mogę zrobić nic lepszego.
(pociski odbijają się głośno)
Można tylko gorzej.
- Och, nie, moje strzelanie było dalekie od celu.
- Daleko?
Sześć z sześciu?
- Celowałem w przestrzenie pomiędzy nimi.
Do zobaczenia w kościele.
- Gdyby każdy kaznodzieja był najpierw coś innego,
Zastanawiam się, kim on był.
- Każdy był kimś najpierw coś innego, nawet ja.
- Nawet nie wiem, kim teraz jesteś.
- Cóż, nie musisz ten pistolet, żeby się dowiedzieć.
Ale może potrzebuję takiego.
- Samie?
Dopilnuję ognia.
Idź do domu.
Pozostał tylko jeden sprzęt.
Zajmę się tym.
- OK, Jo.
( rżenie konia )
- Nadal gadasz o Mace'u Jonesie?
- Zastanawiam się jak Siadam do drinka
i zagraj w karty,
i jak wstaję i wieszam człowieka.
Bycie pijanym to słaba wymówka.
Nie piłeś zbyt dużo.
Jaka jest Twoja wymówka?
- Nie opieram się na wymówkach.
Whisky czy nie, zgodziłeś się.
- Z tobą na czele.
- To czyni cię owcą. Może pijana owca,
ale mimo wszystko ty byli z nami na tej linie.
- Trzej mężczyźni na tej linie nie żyją.
Mam wrażenie, że cię to nie obchodzi
o kimkolwiek oprócz siebie.
- Kiedy miałem 10, 11 lat, zmarła moja mama.
Położyli ją w salonie
i mój stary zabrał mnie do niej.
Nie była już moją matką.
Była czymś zepsuta.
Była czymś takim nie będzie już biegać.
Mój stary płakał,
ale nie ja.
Spojrzał w górę i powiedział: „Gdzie jest twoje serce, chłopcze?”
Nic nie powiedziałem.
Więc uderzył mnie prosto w usta.
Nadal nic nie powiedziałem.
Więc... (śmiech)
Wyprowadził mnie ze stodoły
i zbił mnie z nóg.
Tak! (śmiać się)
Ale nigdy nie uronił łzy.
- Nie sądzę, że twoje matka była tak samo martwa jak ty.
- Jeśli umrę,
ten sam człowiek mnie zabił,
imię Siga Eversa.
(rżenie koni)
(nakręcająca muzyka orkiestrowa)
(rżenie koni)
(rżenie konia)
- Jo!
(rżenie koni)
(wystrzał z broni)
(nakręcająca muzyka orkiestrowa)
(wystrzał z broni)
(słychać huk wystrzałów)
(dzwoni dzwonek)
(niewyraźny krzyk)
(rżenie konia)
(wszyscy rozmawiają)
- Przynieś szklankę swojemu przyjacielowi.
Myślę, że będzie mu to potrzebne.
- Nie będzie z tobą pił.
- Przynieś szklankę.
- Teraz jest zarezerwowane tylko dla ciebie i mnie.
- Zgadza się.
To pechowe krzesła.
Boisz się usiąść?
Na pewno wiesz, gdzie je znaleźć.
Mace Jones w kościele.
Joe Hurley w stajni.
- To znaczy, że mogłem zabił ich obu.
- Hmm.
- Ty też możesz.
Problem w tym, że też mógłby jakikolwiek inny mężczyzna w mieście.
- Któryś z tych czterech facetów
mógł być tym jedynym nakrzyczeć na zabójcę.
Wydaje mi się, że jednak tak pierwszy. Freda Carsona.
- Dlaczego Carson?
- Zachowaj się jak zabójca.
Przede wszystkim chcesz imiona wszystkich.
Dostajesz je.
A teraz pierwszy facet, którego musisz zabić
to facet, który ci je dał.
To znaczy, na pewno chcesz, żeby zniknął z drogi.
Jesteś w tym całkiem dobry, wyglądasz jak zabójca.
(Nick się śmieje)
- Dokończ drinka.
- Trzeba to zacząć, żeby to zakończyć.
(zła muzyka orkiestrowa)
(tłuczenie szkła)
- Słuchaj, Rowan, o to właśnie chodzi o to właśnie chodzi w tym spotkaniu!
- W porządku, Bates.
Ale ty jesteś szefem Górników Stowarzyszenie, więc zachowuj się tak!
A teraz powiedz temu marszałkowi, żeby przestał te zabójstwa, albo to zrobimy!
- Jak dotąd żaden górnik nie ucierpiał.
- To tak daleko.
Ale potrzeba dwóch rąk szukać złota, proszę pana.
Nie możesz zwolnić jednego z nich te zęby.
Musimy mieć ochronę!
(wszyscy rozmawiają) - W porządku, w porządku.
Pójdę tam i zobaczę, co da się zrobić.
- W porządku.
- Tak jest lepiej.
- Robię, co mogę.
- Jasne, zdarzały się już tu zabójstwa.
Ale oni byli na otwartej przestrzeni, między ludźmi,
i mogliśmy sobie z nimi poradzić.
To co się teraz dzieje nie ma sensu.
Bez powodu.
I każdy z nas może być następny.
Kiedy było już dwóch zabitych, wpłaciłem 2000 dolarów.
Teraz, gdy mamy cztery martwy, postawię 4000 dolarów.
- Tysiąc na głowę. 4000 dolarów.
To więcej niż ktokolwiek inny potrafi kopać złoto.
Nie widziałem, żeby ktoś przyszedł się po to zgłosić.
- Jesteśmy tu, żeby cię zapytać.
Co z tym robisz?
- Jestem zwykłym marszałkiem miasta.
Nie jestem detektywem Pinkertona.
Mam jednego zastępcę, który mi pomaga,
i Otis i ja, my nie może pokryć ziemi.
Możesz zapłacić 1000 dolarów za godzinę, Sig,
i tak nam to nie da więcej oczu i uszu, niż mamy.
- [Mama] To nie są nagrody, których potrzebujemy.
To raczej cynowe gwiazdki.
- [Marszałek] Ktokolwiek z Was możesz uważać się za zaprzysiężonego.
Widzisz, że ktoś czuje w ten sam sposób, wyślij go.
- Robisz każdego zastępcą,
będziesz przysięgał na zabójcę.
Ja nie chcę żadnej gwiazdy, ale składam zawiadomienie.
Odtąd noszę broń związaną.
A jeśli będę musiał, a nawet jeśli Chyba muszę, idę
go używać.
- Człowiek byłby głupcem, gdyby nie nosił broni.
Byłby większym głupcem jeśli użył go zbyt szybko.
I ktoś, kto nie miał na myśli żadna krzywda nie mogła umrzeć,
tylko dlatego, że sięgał do żucia tytoniu.
Ale idź dalej.
Słuchasz Nicka Eversa
a Rincon będzie miał więcej ofiar spiętrzone niż pod Gettysburgiem.
- Powiem ci to.
Nie mogę już dłużej kontrolować górników.
Zbierają grupę pasjonatów.
Albo coś zrobisz o tym, albo to zrobią.
I nie mogę powiedzieć, że ich winię.
- Nick Evers mówi, że należy nosić swoją broń i użyj jej szybko.
Pan Morgan mówi: nosić broń i używaj jej powoli.
Mówię: nie noś tego i w ogóle z niego nie skorzystasz.
- Nosi pan broń, panie Rudd?
- Tak.
Ale jestem skłonny zostawić swoje w domu.
Po prostu pytam wszystkich pozostałych zrobić to samo.
- I skończyć w swoim kościele, wisisz na linie od dzwonka?
- No cóż, chyba mógłbym powiedzieć wam wszystkim, abyście się modlili,
ale ten zabójca, którego ścigamy,
Nie wierzę, że odpowiada na modlitwy.
Chciałbym przypomnieć Ci o jeszcze jednej rzeczy.
Cała czwórka zmarła mężczyźni nosili broń.
Broń ich nie uratowała.
- Czy mogę zadać panu pytanie, panie Rudd?
Dlaczego kaznodzieja zakłada broń?
- No wiesz, ludzie tak mają śmieszne pomysły na temat kaznodziei.
Myślą, kiedy on zaczyna walić w Biblię,
przestaje być mężczyzną.
To nie tak.
Ale nie ma nic w książkę lub gdziekolwiek indziej,
to mówi, że mężczyzna nie może stać się lepszy.
Więc mówię: zostawcie broń w domu.
Marszałek.
- Ojej.
Nienawidzę tam wchodzić.
- Tylko trzymaj się z daleka od beczek z mąką.
- Nadal jesteś na mnie zły, Nick?
- Nie ty.
Świat.
- Świat?
- Jest płaskie.
- Bądź przy tobie tak szybko, jak tylko mogę, panno Evers.
- Nie spiesz się, pani Wells.
- Z trawnika będzie piękna bielizna.
– Mówią mieszkańcy Chicago pochodzi ze Szwajcarii.
Wydaje mi się, że szkoda to ukrywać.
Nie będzie to zakryte cały czas, prawda?
To znaczy, musisz się powiesić to kiedyś na linii.
- Pani Wells, pani robi ta młoda dama się rumieni.
Czy wstążki doszły? A gumka?
- Sprawdzę w magazynie.
L-jeszcze nie rozpakowałem wszystkiego.
- Dlaczego pomyślałeś, że się rumienię?
- Cóż, w twoim wieku, tak.
- Cóż, ktoś taki ty, zawsze myślałem...
- Och, należysz do magazyn z panią Wells.
- Dlaczego?
- Już miałeś to powiedzieć zawsze myślałem, że kobiety mnie lubią
nosiła czarną koronkę i różowe rozety.
- Tak.
Jak inaczej mężczyźni mogą powiedzieć, uh, z kim oni są?
- Och, potrafią to stwierdzić dużo wcześniej dostają się do bielizny.
(obaj chichoczą)
- Ostatnia rzecz, jakiej się spodziewałem było to, że cię lubiłem.
- Dziękuję.
Kobiety zwykle tego nie robią jak kobiety, które lubią mężczyzn.
- Oto jest.
Podsumuję cały mecz strzelecki
dla ciebie za chwilę, panno Langford.
Mam nadzieję, że nie zatrzymuję cię zbyt długo.
- Bez pośpiechu.
Zdobywam wykształcenie.
(wszyscy chichoczą)
- Hej, proszę pana!
Powiedz, czy ty nie jesteś Nick Evers?
- Tak.
- I słyszałem, że powiedziałeś każdy człowiek powinien trzymać broń pod ręką.
- Zgadza się.
- Zgadzam się z tym, a poręczny oznacza poręczny.
- Tak.
- (śmiech) Chodź.
Co zostało zrobione, co?
Nic'!
Nic cholernego!
Mówię: zostawmy tego marszałka siedząc na jego tyłku
i wstawimy nowy!
- Zgadza się.
Jeśli czegoś nie zrobimy tego, nikt tego nie zrobi.
- Szuka pan kogoś, panie Goldminer?
- Tylko się upewniam nikt mnie nie szuka.
- Lepiej przestań tym wymachiwać.
Teraz odłóż to.
- Najpierw uczynisz to miasto bezpiecznym, wtedy będziesz mógł mieć broń.
- Pomagasz uczynić to niebezpiecznym.
Wezmę teraz tę broń.
- O nie, nie musisz.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
Co byś zrobił gdybym oddał ci to?
- Załadowałbym go z powrotem
i robić dokładnie to samo, co robiłem wcześniej.
(dudnienie pistoletu)
- Spróbuj z tym. - To mnie nie powstrzyma.
Dostanę kolejny.
- Masz kolejnego!
(przeładowanie broni)
- Jeśli nie dasz mi tej broni,
Wrzucę cię do więzienia.
- Żadnego więzienia! - Słyszałeś mnie.
- NIE. - Oddać go.
- NIE! - Teraz.
(słychać huk wystrzałów)
(wystrzał z broni)
(rżenie konia)
- Przestańcie, szaleni głupcy!
(słychać huk wystrzałów)
- Spadaj!
(strzelanie z broni)
(wystrzał z broni) (rżenie konia)
(strzelanie z broni)
- Nie obchodzi mnie, po której jesteś stronie dalej, ale nie bierz tego tutaj!
Wszystko, co możesz zestrzelić, to twoje usta!
(strzelanie z broni)
- Nie mogę osłaniać tej strony stąd z ulicy!
(słychać huk wystrzałów)
- Van!
Nie!
(strzelanie z broni)
Zabiją go.
Zabiją go!
- Jeśli nie możesz tego znieść, nie oglądaj.
(strzelanie z broni) (rżenie koni)
(strzelanie z broni)
(kliknięcie pistoletu)
(słychać huk wystrzałów)
(Rudd wzdycha)
(dudnienie łusek po kulach)
- Cieszę się, że nie słuchałeś siebie
i opuść ten dom.
- Cóż, wygląda na to, że wojna się skończyła.
I beze mnie też.
- Każdy gracz ma swoją drogę.
Niektórzy podbijają, niektórzy sprawdzają, a jeszcze inni po prostu spasują.
- Jestem panu coś winien, panie Rudd.
Mówisz to i masz to.
- Powiem to.
Przychodzisz do domu Bożego w każdą niedzielę przez miesiąc.
- To wysoka cena za moje życie.
Panno Langford, proszę poznać...
- Spotkaliśmy się.
- W oknie.
Patrzyliśmy na ten sam towar.
- Ona ma na myśli ciebie.
Baliśmy się, że cię zastrzelą.
- Cóż, wygląda na to, że nadal mogę zostać postrzelony.
- Nie przeze mnie.
- Zostałem wystarczająco wyczerpany, żeby to zrobić.
- Cóż, oboje kłamiecie.
Mógłbyś.
Ale nie mogłeś.
- Myśli, że zna się na kobietach.
- Nie chcesz, prawda?
Aha, może chodzi o jedną drobnostkę.
- Jak Al, doktorze?
- Cóż, nie jest mu zimno,
ale nie będzie mu ciepło przez długi czas.
Będę go musiał przenieść do siebie,
trzymaj go w łóżku.
- A teraz co tu mamy w Rincon jest martwym zastępcą
i zastrzelony marszałek.
To nie jest zbyt wiele prawa wszyscy nadal na prod.
- Al o tym wie.
On to wszystko wie.
Powiedział, żebyś dostał trochę pomocy od Denver, Sig,
dopóki znów nie stanie na nogi.
- W porządku.
Następny etap pojadę do Denver.
Tymczasem potrzebujemy trochę cyny się tu kręci.
Czy Al ma zamiar przeklinać niektórych zastępców?
- Chyba mógłby to zrobić.
Niewiele więcej.
- Czy ktoś chce zostać wolontariuszem?
Oczywiście nie możemy pana o to zapytać, panie Rudd, ale
Van, z pewnością przydałaby nam się twoja pomoc.
- Nie sądzę.
Hazardzista z gwiazdą?
Niektórzy uważają, że żaden hazardzista nie jest uczciwy.
Więc dajesz mi gwiazdkę
i oni po prostu będą dzwonić to kradnąca odznaka.
- Wiesz dlaczego mogą powiedzieć to o hazardziście?
Ponieważ kiedyś mężczyźni uprawiali hazard za szaty Chrystusa.
(nastrojowa muzyka)
- Złożenie kwiatów na grobie brata.
(Nick klika językiem)
To właśnie to w końcu mi cię wydało.
- Mam szczęście, że spotkał mnie właściwy człowiek.
- To się nie stało.
Sprawiłem, że to się stało.
- Oboje to zrobiliśmy.
Człowiek, którego szukałem, był mężczyzną, który
mnie szukał.
Ty.
Kogoś, kto by porozmawiał.
Oszczędziłeś mi długiego polowania.
- Tylko co tam robiłeś ta ulica dzisiejszego popołudnia?
Nie jesteś tu, żeby przestać zabijać.
Jesteś tu, żeby coś zrobić.
- Powiedzmy, że jestem wyjątkowy o tym, kto zostanie zabity.
- To byłoby dziwne, ty zabierz swoje tam dzisiaj.
(Nick się śmieje)
- Dobra, kto następny?
- Mam na imię George.
Barman u Mamy Malone.
- Barman brał udział w grze karcianej?
- Było po godzinach, czemu nie?
- I był na imprezie z wieszaniem?
- Tuż z przodu.
- Barman George.
To daje pięć.
Dajesz sześć.
Mój brat zarabia siedem.
Ilu jeszcze było w tej grze?
- Tylko jeden.
- A kiedy dostanę to imię?
- Po tym jak rozliczysz się z barmanem George'em.
- Widzę.
Tylko jeden na raz przez całą drogę.
Otóż ​​to.
- Otóż to.
- To imię, które mi wytykasz,
po co zostawiać go na koniec?
- Prowadził powieszenie.
A kiedy próbowałem go zatrzymać, użył wobec mnie kolby pistoletu.
Jest ostatni, bo chcę, żeby umarł,
raz na każdego mężczyznę grę i raz dla siebie.
Poza tym to on będzie najtrudniej wyjąć.
Nie chciałbym, żebyś cierpiał zanim twoja praca się skończy.
- Zabiłem tych ludzi, ponieważ zabili mojego brata.
Co z tobą?
Dlaczego chciałeś ich śmierci?
- Bo żyli!
A ja nie chciałam być martwa.
Każdy z nich mógł dostać na ciebie w ten sam sposób, co ja.
Każdy z nich mógłby to robić
do mnie, co ja im robię!
- Widzę.
„Czyń innym”.
- Mam tylko jedną zasadę,
ja pierwszy, nikt drugi.
Wymień mi kogoś, kto tak się nie czuje.
(żywa muzyka fortepianowa) (wszyscy rozmawiają)
- Nic innego nie mogłeś rób to, nie jeśli chcesz
aby dotrzymać kroku Poemu.
- Mówią, że konkurencja to życie handlu.
To będzie moja śmierć!
- No cóż, nie można za bardzo narzekać.
Zbliża się godzina zamknięcia, a my wciąż jesteśmy pełni.
- Lepiej się zgłoś, jeśli tak posprzątam ten bałagan
rankiem.
To znaczy, jeśli możesz śpij w tym całym hałasie.
- Urodziłem się w bębnie basowym i wychowany w mosiężnym rogu.
(niewyraźna rozmowa) (muzyka fortepianowa cd.)
(wystrzał z broni)
(pianie koguta)
(trzaskanie pokrywą)
- Jerzy! (gwiżdże)
Wstawać!
Wyjdź stąd i posprzątaj tę dziurę!
O mój Boże!
Hej, Pete!
Sprowadź kogoś z Urząd Marszałkowski, szybko!
- Po co? - Nieważne co.
Dorwij go!
Pokój George'a w środku.
- Zastawię cię na filiżankę kawy.
O co chodzi?
- To George.
Znalazłem go martwego, kiedy otworzył się dzisiaj rano.
(dudniące kroki)
- [Mężczyzna] Pete, przyprowadzisz doktora Coopera?
- Tak jest.
- Ktoś zrobił dziurę prosto przez wnętrzności George'a.
To musiało być zrobione z naprawdę bliska.
Na jego kamizelce są ślady prochu.
- Jaki drań zrobiłby coś takiego?
- Nie wiem.
Ale on był podły.
Kto by tak strzelił do człowieka błagał o życie?
- George nie był żebrakiem.
Nie powiedziałby „proszę” żyć 1000 lat.
- Z pewnością wygląda na to, że tak błagając w ten sposób rękami.
A może modlić się, co wychodzi na to samo.
- Modlisz się?
Nie George'a.
(zamyślona muzyka)
(kontynuacja muzyki w zamyśleniu)
(stukanie kopyt)
- Człowiek, dla którego to wykopali
powinien zostać pochowany tam, w kącie nieznajomego.
- Jestem pewien, że George nie był ci obcy.
- Z pewnością miał dziwny kolor.
- Dla robaków wszyscy jesteśmy podobni.
Wziąłem cię za głupca.
Chyba popełniłem błąd.
- Duży błąd, kaliber .45.
- Powinienem był wiedzieć, że będą kłopoty
zanim wyciągnąłem z ciebie to nazwisko.
- Jasne!
Gdy już to zdobędziesz, zabijesz mnie, zanim go zabiłeś.
- Więc zamiast tego zabijesz mnie.
- Cóż, albo ugryźć, albo ugryźć, wielebny,
i gryzę!
- Jest tylko jedna rzecz zapomniałeś zliczyć.
Kto się o to zatroszczy tego ostatniego mężczyzny dla ciebie?
- Van Morgan będzie dla mnie przyjemnością.
- Van Morgana.
Wiesz, musiałem uwierzyć większość z tego, co mi powiedziałeś,
ponieważ miałeś zbyt wiele faktów, żeby tego nie zrobić.
Ale ja ci nigdy nie wierzę próbował przerwać to wieszanie.
- Przestań?
Do diabła, poprowadziłem to, tak po prostu Prowadziłem cię.
Jakieś ostatnie życzenie?
Masz ochotę na papierosa?
Chciałbyś powiedzieć modlitwa za siebie?
- Chciałbym się pomodlić.
Jednak nie dla siebie.
Dla mojego brata.
- Och, śmiało!
Jeśli znajdziesz takiego pasuje do tego oszustwa karcianego.
Och, uch,
najpierw pozbądź się broni.
(dudnienie pistoletu)
- "Nieznany.
Znaleziony powieszony 1 marca 1880 roku.”
Tak napisano w także gazety San Antone.
Założę się, że nie wiedziałeś był w gazetach.
- Zacznij się modlić.
- „Ten człowiek został zlinczowany w Rincon w Kolorado.”
To właśnie było powiedziane.
Potem dalej opowiadano jak wyglądał.
- Wyglądał jak co drugi mężczyzna.
- Wzrost, waga, kolor oczu, włosy.
To nie to przyniosło ale ja do Rincon.
Marszałek Dana coś położył co innego w tym zawiadomieniu.
„Blizna po starym nożu, prawe ramię”.
To sprawiło, że był to Frankie Rudd.
Cóż, Frankie, myślę, że tak nie pogrzebałem cię żadną ewangelią.
Spróbuję ci to teraz wynagrodzić.
To też może być dobre dla ciebie.
- Ach, daj spokój!
Frankie czeka na ciebie w piekle.
Właśnie przyszła mi do głowy myśl.
Kiedy cię znajdą, mój staruszku zaoferuje kolejny tysiąc.
Tylko tym razem tak się stanie bądź dla mnie. (śmiać się)
- [Rudd] Oto jest.
- (śmiech) Chodź. - Coś dla Ciebie,
z książki.
(wystrzał z broni)
(dudnienie ciała)
„Pomsta należy do mnie, mówi Pan”.
Ale dzisiaj jestem Panem i odpłacam.
- Na pewno nie chciałbym twojej pracy.
- Słyszałem o George'u, Van.
Przepraszam.
Ale mamy nas dwóch U.S. Marszałkowie już nadchodzą
z Denver za około tydzień.
Wydarzyło się coś jeszcze?
- Zrobiło mi się naprawdę źle nowina dla pana, panie Evers.
To najgorsze.
Ale na pewno nie lubię powiedzieć ci właśnie tutaj
na rogu ulicy.
- Chyba właśnie mi powiedziałeś.
To Nick, prawda?
- Został postrzelony.
- Nick nie żyje?
- Tak kochanie.
- Oh. (szloch)
- Gdzie on jest?
- W domu Doktora.
- Chodź kochanie.
(ponura muzyka)
- Rozmawiałem z panem. Zawsze, zanim poszedł do domu.
Chciałby, żebyś był na pogrzebie jego syna.
- Spotkamy się z nim na cmentarzu.
- Pogrzeb odbędzie się na ranczu.
Właśnie zabieram tam trumnę.
Rodzina mnie o to poprosiła.
Jeśli, uh, chciałbyś pojechać ze mną,
dlaczego, proszę bardzo.
- Nie, wyjdę tam później sam.
Może cię dogonię.
- [Rudd] W porządku.
- Jeden dla ciebie, Nick.
Kamienny.
Hochsztapler.
Carsona.
Buzdygan.
Hurley.
Ja.
- Mam nadzieję, że wygrasz.
- Nie może zabraknąć.
Zabawa z sześcioma trupami.
- Dokąd idziesz?
- Na przejażdżkę konną.
Chcesz mi wyświadczyć przysługę, mamo?
- Zależy.
- Jeśli nie wrócę przed zmrokiem, zrobię to przewróciłeś ostatnie krzesło do góry?
- A co jeśli wrócisz?
- W takim razie po prostu usiądę, zagraj mi w karty na pieniądze.
- Najwyższy czas!
Mężczyzna nie pracuje, nie jest szanowany.
(pociski odbijają się)
- Ojej.
- Panie Rudd.
- Panie Morganie.
Wiesz, kiedy przyszedłem ostatni raz tutaj, na ranczo Eversów,
Myślałem, że Nick był szczęściarzem.
„Bo każda bestia leśna jest moja
i bydło na tysiącu wzgórz”.
- Głosiłeś na wielu ostatnio pogrzeby w okolicy.
Masz coś nowego do tego?
- Pogrzeb dla żywych, panie Morgan.
Powiem to, co jego ludzie chcą usłyszeć,
że Nick Evers był dobrym synem,
dobry brat, wierny przyjaciel i szanowanego obywatela.
- Myślisz, że nie będziesz się tym wszystkim dławił?
- Dlaczego powinienem?
- Jestem hazardzistą, panie Rudd,
i nie zawsze stawiam na swoje karty.
Gdybym to zrobił, byłbym bankrutem.
- Podobnie jak ludzie, z którymi się bawisz.
- To też się nie zdarza często, ale raz na jakiś czas
za jakiś czas coś wychodzi z powietrza,
ląduje na Twoim ramieniu i mówi ci coś do ucha.
Godzinę temu wylądował.
- I co ci to powiedziało, panie Morgan?
- [Van] powiedział: „To jest to.
Graj."
-No to graj.
- Jest pan zabójcą, panie Rudd,
Nicka Eversa i całej reszty.
- Zrób tego kata przestępców
który zabił mojego brata.
Powiesili go za nie więcej niż szybka praca
z kartą do gry.
Tylko tym był mój brat wartość: sześć diamentów,
cztery pik.
- Ile był wart George?
Nawet nie był w grze.
- Nick Evers przysięgał mi, że George był
na końcu tej liny, podobnie jak ty.
- George'a tam nie było i mnie też nie było.
Więc to Nick mówił?
Cóż, patrząc wstecz, był ze względu na to, że pójdzie źle.
Myślałam, że jest zbyt mądry dać się zabić.
- Nikt nie jest na to zbyt mądry, Panie Morgan, nawet pan.
- I nawet ty, panie Rudd.
Zostawiłeś George'a na śmierć.
Ale żył wystarczająco długo, żeby to zrobić powiedzieć coś rękami.
Nie przyszło mi to do głowy, aż do ciebie przewrócił ostatnie krzesło
przy stole karcianym.
Potem wszystko połączyło się w jedną całość.
George się nie modlił.
Nie błagał.
Chciał tylko pokazać, kto go zabił,
człowiek, który się modlił, głoszący kazanie.
Teraz zabierzemy Nicka do jego ludzi,
ale nie będziesz czytać dalej niego, bo cię przyjmę.
- Nie będzie żadnych kłopotów, panie Morgan.
Ale jeśli nie masz nic przeciwko,
najpierw chciałbym przeczytać reszta tego psalmu.
O tysiącu wzgórz.
- Cóż, czytaj.
A może nie umiesz czytać do góry nogami?
- Jeśli to jest Biblia, to ty ją czytasz.
Jeśli tak nie jest, rzuć to.
(słychać huk wystrzałów)
Pan Rudd to człowiek, jakiego mamy szukałem, panie Evers,
Zabójca.
- O Nicku też?
Ale dlaczego?
- Nie wiem o inne, ale myślę, że Nick to zrobił
na niego, tak jak ja.
Nie zobaczę już twojego ojca,
więc powiesz mi „tak długo”?
- Zrobię to, Van.
Ale nie sądzę, że to zrobi kiedykolwiek zapomnieć o Nicku.
- Lepiej jednak.
- Spróbuję.
Ale to nie jest jak kula.
Kula cię zabije, albo wyzdrowiejesz.
- Po raz pierwszy tego nie powiedziałeś.
- Powiedz co?
- Że wrócę.
- Zgadza się.
Wiesz dlaczego?
- Wiem czemu.
Bo już cię to nie obchodzi.
- Mam to gdzieś.
Ale to jest pierwszy raz
Nie byłem pewien, czy wrócisz.
- Cóż, karty, kości i cokolwiek jeszcze, kochanie,
nigdy nie jesteś ich pewien.
- Jedno jest takie.
Mam gdzieś ciebie.
Wielkie cholerstwo.
(dramatyczna muzyka orkiestrowa)
- Dziwne z Ruddem.
Mógł utrzymać to miejsce w dobrym stanie.
- Nigdy nie dowiedzieliśmy się, kim był
zanim został kaznodzieją.
- Może zawsze był kaznodzieją.
I Lily, do zobaczenia Denver za około tydzień.
I wiesz gdzie.
- Jeśli nie przyjdę, to to zrobię wysłać ci cztery kolory.
- Dlaczego to tak wiele znaczy żebyś był pierwszy
pożegnać?
- Nie wiem, czy to pożegnanie.
Może tak nie jest.
- Przyzwyczaiłem się do mówienia prawdy, Lily.
Tak lub nie.
- Tym razem prawda jest może.
Daj mi buziaka, który wystarczy mi na tydzień.
- A co jeśli się nie pojawisz?
- To będzie oznaczać, że pocałunek dobiegł końca.
- Jeśli nie jesteś zrobiony Iron, do zobaczenia w Denver.
Ale na pewno nie miałeś ochoty na żelazo.
(pozytywna muzyka)
♪ Zaczął włóczyć się po okolicy ♪
♪ Kolejny dzień, kolejne miasto ♪
♪ Grałem i znałem grę ♪
♪ Jakby znał jego imię ♪
♪ Szczególnie, gdy żetony spadły ♪
♪ Kiedy grał, grał o krew ♪
♪ Był królem w grze Five Card Stud ♪